two pink flamingos on green grass during daytime

Diersoorten met een slechter liefdesleven dan jij

Denk je dat je liefdesleven krankzinnig is? Dan ben je misschien niet op de hoogte van de romantische gebaren en vreemde paringsrituelen van het dierenrijk. Deze harige en gevederde vrienden verdragen meer dan je je kunt voorstellen, alleen maar om een geliefde te krijgen. Dit zijn enkele angstaanjagende dierlijke paringsgewoonten die je zelfs de ergste afspraakjes zullen doen waarderen.

Octopus

Octopussen hebben unieke voortplantingsorganen. Mannetjes hebben een paringsarm, een “hectocotylus” genoemd, die sperma draagt en erectieweefsel, dat een stijfheid creëert, waardoor het vrouwtje gemakkelijker kan worden binnengedrongen. Het mannetje zal zijn hectocotylus in de sifons van het vrouwtje steken, die in haar mantel zitten. Die mantel zit in de kop van de octopus.

Sommige soorten octopussen gaan nog een stapje verder. Mannelijke argonaut-octopussen hebben een afneembare penis, die zwemt en vrouwtjes achterna jaagt. Stel je voor dat je achterna gezeten wordt door een rondzwemmende penis die met je hoofd wil paren…

Vogels

Bijna alle vogels hebben seks via de cloaca, een opening die zowel mannetjes als vrouwtjes gemeen hebben en waardoor zowel de bevruchting als de afvalverwijdering gebeurt. Mannetjes drukken zich een paar seconden tegen de vrouwtjes aan en in de seconden die nodig zijn voor hun gezwollen cloaca elkaar kunnen raken, kan hij sperma in haar eileider brengen. Slechts 3 procent van de mannelijke vogels heeft een penis.

Anemoonvis of clownsvis

Voor mensen is geslachtsverandering een langdurig proces. Maar veel vissoorten kunnen in een paar weken van mannelijk op vrouwelijk overschakelen, of omgekeerd. Anemoonvissen of clownvissen worden allemaal mannelijk geboren. Ze leven in groepen met een groot mannetje en een groot vrouwtje als broedpaar. Als het vrouwtje sterft of uit de groep verwijderd wordt verandert het grootste mannetje van geslacht en wordt hij het nieuwe broedende vrouwtje.

Duikerwantsen

Veel dieren voeren een soort paringsroep uit. Geen enkele is echter zo luid als die van een piepklein insect, de duikerwants. Deze kleine kereltjes maken hun liefdesballades door met hun liefdesorganen over hun geribbelde achterlijf te wrijven. Het resultaat is het hardste geluid in het dierenrijk in verhouding tot de grootte. De duikerwants is maar 13 milimeter lang, maar zijn lied is 99,2 decibel. Even luid als een goederentrein waar je niet al te ver van af zit.

Wespspinnen

Veel dieren doen aan kannibalisme tijdens de daad, zo ook de wespspin. De vrouwelijke wespspin wikkelt de mannelijke in zodat ze zich tijdens de paring tegoed aan hem kan doen. Hoewel de gedachte levend door een spin opgegeten te worden onaangenaam is applaudisseren we deze vrouwtjes wel voor hun vindingrijkheid.

Olifanten

Met een draagtijd van wel 2 jaar hebben olifanten de langste zwangerschappen van alle landdieren. Het lange wachten geeft de foetus voldoende tijd om hun grote hersenen en lichaam te ontwikkelen. Niet alleen is dit een waanzinnige hoeveelheid tijd om zwanger te zijn, maar de jongen wegen bij de geboorte meer dan 300 kilo. Dat is een zwangerschap uit de hel.

Hyena’s

Als je het geslacht van een zoogdier probeert te achterhalen, hoef je meestal maar één ding te checken. Tenzij dat dier een hyena is. Vrouwelijke hyena’s zijn niet alleen groter en agressiever dan hun mannelijke tegenhangers, maar ze hebben ook een pseudo-penis.

Mannetjes moeten een lastige evenwichtsoefening doen om hun echte penis in de neppenis van het wijfje te krijgen. En als de paring slaagt, moet ze ook haar jongen nog door die neppenis weten te persen.

Diepzeehengelvissen

In de donkere diepten van de Atlantische en Antarctische oceanen zijn de kansen om de juiste partner te vinden klein. Diepzeehengelvissen zijn zo schaars dat slechts 1% van de mannetjes een partner vindt. Helaas voor de andere 99% zullen ze verhongeren en sterven als maagden. Als ze elkaar eenmaal gevonden hebben blijft een paar diepzeehengelvissen dicht bij elkaar. Letterlijk.

Als ze elkaar ontmoeten, bijt het mannetje in het vrouwtje en begint met haar te versmelten, waarbij hij geleidelijk uiteenvalt tot alleen zijn voortplantingsorganen overblijven. In wezen wordt aan zijn voedingsbehoeften voldaan door een deel van haar voedselinname op te nemen, en zij heeft zijn sperma in de aanslag om haar eitjes te bevruchten. Het enige wat hij zelfstandig kan is ademen en sperma produceren.

Mannelijke diepzeehengelvissen staan dus voor een moeilijke beslissing, ze moeten een partner zoeken en hun vrijheid opgeven, of als maagd verhongeren. Opeens lijkt dat liefdesleven van de octopus zo slecht nog niet.