Maha Shivaratri is een belangrijk hindoeïstisch festival dat aan Heer Shiva is gewijd. Het wordt met toewijding en religieuze fervor gevierd, vooral in India en Nepal, maar ook door hindoeïstische gemeenschappen wereldwijd. Het herinnert ons aan het “overwinnen van duisternis en onwetendheid” in het leven en de wereld. Dit wordt gesymboliseerd door de verering van Heer Shiva, die als de vernietiger van het kwaad wordt beschouwd. Het festival omvat vasten, gebeden, nachtelijke waakzaamheden (jagaran) en speciale gebeden aan de Shiva lingam met melk, honing, water en bael bladeren. Maha Shivaratri betekent “de Grote Nacht van Shiva” en valt op de 13e nacht/14e dag in de maankalender van Phalguna of Maagh (februari/maart).

De oorsprong van Maha Shivaratri is verbonden met verschillende legendes in de hindoeïstische mythologie. Een populaire legende zegt dat het de nacht was waarin Shiva de Tandava Nritya uitvoerde, de dans van de oervorming, behoud en vernietiging. Een andere legende suggereert dat het de nacht was waarin Shiva en Parvati trouwden. Ondanks de verschillende verhalen is de essentie van Maha Shivaratri het eren van de rol van Heer Shiva in de natuurlijke cyclus van creatie, behoud en vernietiging.

Maha Shivaratri is gebaseerd op de hindoeïstische maankalender, dus de datum varieert elk jaar in de Gregoriaanse kalender. Hier zijn de data voor Maha Shivaratri voor de komende vijf jaar:

De vieringen van Maha Shivaratri richten zich op thema’s van toewijding, ontwaking en de triomf van licht over duisternis. Slogans zoals “Om Namah Shivaya” (Ik buig voor Shiva) en “Har Har Mahadev” (Iedereen is Heer Shiva) worden vaak gezongen, wat de toewijding aan Heer Shiva en de universele aard van zijn leringen weerspiegelt.