Día de los Muertos, ofwel de Dag van de Doden, is een Mexicaanse feestdag die op 1 en 2 november wordt gevierd. Deze dag eert de levens van overleden dierbaren en verwelkomt hun geesten terug in de wereld van de levenden. Hoewel het samenvalt met Allerheiligen en Allerzielen in de katholieke traditie, heeft Día de los Muertos zijn wortels in de inheemse Meso-Amerikaanse cultuur, met invloeden van Azteekse rituelen en Spaanse gebruiken. Deze kleurrijke en levendige viering benadrukt het idee dat de dood een natuurlijk onderdeel van het leven is en een reden om te vieren in plaats van te rouwen.

Día de los Muertos zit vol betekenisvolle tradities, zoals het maken van ofrendas (altaren) versierd met goudsbloemen, kaarsen, foto’s en favoriete gerechten van de overledenen. Gezinnen komen samen thuis of op begraafplaatsen om te vieren met muziek, eten en festiviteiten. Ze geloven dat de geesten van hun dierbaren terugkomen om te genieten van de beelden, geluiden en smaken die ze in het leven waardeerden.

Día de los Muertos heeft zijn oorsprong in de pre-Columbiaanse tijd, toen de Azteken, Maya’s en andere inheemse volken rituelen hielden om hun voorouders te eren. Deze ceremonies omvatten offers van voedsel, bloemen en wierook om de overledenen te vieren en met hen te communiceren. Toen de Spanjaarden in de 16e eeuw arriveerden, introduceerden ze katholieke gebruiken die uiteindelijk samensmolten met inheemse tradities. Dit transformeerde de praktijken in het moderne Día de los Muertos. De huidige data, 1 en 2 november, zijn gekozen om samen te vallen met de katholieke vieringen van Allerheiligen en Allerzielen.

In de afgelopen jaren heeft Día de los Muertos internationale erkenning gekregen als een unieke en mooie viering van leven, liefde en herinnering. De rijke mix van inheemse overtuigingen en katholieke invloeden maakt het een krachtig symbool van de Mexicaanse cultuur en erfgoed.