De Onafhankelijkheidsdag van Marokko, gevierd op 18 november, herdenkt de dag in 1956 dat Marokko onafhankelijk werd van Franse koloniale heerschappij. In Marokko staat het bekend als Fête de l’Indépendance of Eid Al Istiqlal. Deze nationale feestdag herdenkt het einde van het protectoraatsysteem en de herstelling van Marokko als soevereine natie. Vieringen in het hele land omvatten parades, toespraken en culturele evenementen die de veerkracht en eenheid van het Marokkaanse volk eren.

Onafhankelijkheidsdag is een tijd voor Marokkanen om na te denken over hun erfgoed, de offers te eren die zijn gebracht voor de onafhankelijkheid, en de eenheid en culturele rijkdom van de natie te vieren.

De oorsprong van de Onafhankelijkheidsdag van Marokko gaat terug naar het begin van de 20e eeuw, toen het land verdeeld was in Franse en Spaanse protectoraten onder koloniale heerschappij. In de loop der jaren groeide de Marokkaanse nationalistische beweging, geleid door figuren zoals Sultan Mohammed V en verschillende nationalistische groepen. In 1953 verbannen de Fransen Sultan Mohammed V, wat leidde tot wijdverspreide protesten en verzet onder de Marokkanen. Zijn terugkeer in 1955 was een keerpunt dat het volk verenigde en leidde tot onderhandelingen met Frankrijk voor onafhankelijkheid.

Op 2 maart 1956 kreeg Marokko onafhankelijkheid van Frankrijk, en later dat jaar ook van Spanje. 18 november, de verjaardag van de troonsbestijging van Sultan Mohammed V, werd gekozen als de officiële datum om de onafhankelijkheid te vieren, omdat het zowel de herstelling van de monarchie als de soevereiniteit van Marokko vertegenwoordigt.