Dagen van de Honden, elk jaar op 23 september, heeft een interessante verbinding met de Amerikaanse politieke geschiedenis. Deze dag herdenkt de beroemde “Checkers speech” van Richard Nixon, die hij op 23 september 1952 hield. Nixon was toen kandidaat voor vice-president voor de Republikeinen, samen met Dwight D. Eisenhower. Nixon kreeg beschuldigingen van ongepast gebruik van campagnegeld en gaf een nationaal uitgezonden toespraak om zichzelf te verdedigen en zijn politieke carrière te redden.

In de toespraak vertelde Nixon emotioneel dat zijn familie één persoonlijk cadeau had aangenomen: een zwart-witte Cocker Spaniel genaamd Checkers, die ze wilden houden. De toespraak raakte de Amerikaanse bevolking en kreeg de bijnaam “Checkers speech”, wat symbool staat voor Nixons vermogen om de publieke opinie in zijn voordeel te keren door op emoties in te spelen.

Hoewel Dagen van de Honden wordt geassocieerd met Nixons toespraak en niet met het spel, verbinden veel mensen de dag nog steeds ten onrechte met het bordspel.

Dagen van de Honden ontstond uit de gebeurtenissen rond Nixons toespraak. Geconfronteerd met beschuldigingen van financiële misstanden, gebruikte Nixon de kracht van televisie om rechtstreeks de Amerikaanse bevolking aan te spreken, iets dat revolutionair was in die tijd. Zijn verdediging van het houden van Checkers, de gezinshond, als een niet-politiek cadeau maakte hem menselijker in de ogen van de kiezers. De toespraak wordt herinnerd om zijn emotionele aantrekkingskracht en Nixons vermogen om zichzelf als een gewone Amerikaan te presenteren, wat hielp om zijn politieke positie te redden in een cruciale tijd.

Hoewel de toespraak zelf cruciaal was in de Amerikaanse politiek, is Dagen van de Honden geëvolueerd tot een luchtige herdenking, waarbij sommigen nog steeds naar het spel verwijzen in verband met de dag.

De thema’s van Dagen van de Honden draaien om politieke verantwoordelijkheid, emotionele aantrekkingskracht en publieke communicatie. Slogans zoals “Een Toespraak om te Herinneren” en “Een Carrière Redden met de Naam van een Hond” weerspiegelen de emotionele en politieke betekenis van Nixons toespraak. De dag herinnert ook aan de kracht van publieke sprekers en media in het vormen van politieke verhalen.