Grito de Lares, ook bekend als de Lares-opstand, is een belangrijk historisch evenement in de strijd van Puerto Rico voor onafhankelijkheid van de Spaanse koloniale heerschappij. De opstand vond plaats op 23 september 1868 in het stadje Lares. Dit maakt het een symbolische dag voor de nationalistische en onafhankelijkheidsbewegingen op het eiland. Hoewel de opstand kortstondig en uiteindelijk onsuccevol was, wordt het herinnerd als een belangrijk moment in de weerstand van Puerto Rico tegen kolonialisme en een bewijs van de wens naar soevereiniteit en zelfbeschikking.

Het evenement markeert de eerste significante poging van Puerto Ricanen om de Spaanse heerschappij omver te werpen, geïnspireerd door soortgelijke opstanden in Latijns-Amerika. Hoewel de Spaanse autoriteiten de opstand snel onderdrukten, blijft Grito de Lares een krachtig symbool van de Puerto Ricaanse identiteit en weerstand.

De Grito de Lares werd georganiseerd door een groep revolutionairen onder leiding van Ramón Emeterio Betances, een Puerto Ricaanse arts en politiek leider, en Segundo Ruiz Belvis, een advocaat en abolitionist. De groep wilde Puerto Rico vestigen als een onafhankelijke republiek, vrij van Spaanse controle. Geïnspireerd door succesvolle onafhankelijkheidsbewegingen in Latijns-Amerika, plande de groep een actie op 29 september 1868, maar verplaatste de datum naar 23 september toen ze hoorden dat de Spaanse autoriteiten op de hoogte waren van hun plannen.

Op de gekozen dag verzamelde een groep van ongeveer 600 revolutionairen zich in het stadje Lares. Ze verklaarden de oprichting van de Republiek Puerto Rico, hesen een revolutionaire vlag ontworpen door Betances en begonnen hun mars naar het naburige stadje San Sebastián. Hun inspanningen werden echter binnen 24 uur snel neergeslagen door het Spaanse leger. Ondanks het falen werd de opstand een verzamelpunt voor toekomstige onafhankelijkheidspogingen van Puerto Rico.