Walpurgisnacht, gevierd op de avond van 30 april, is een traditionele feestdag in Noord-Europa, vooral in Duitsland, Zweden, Finland, Estland en Tsjechië. Dit evenement markeert de overgang van de lente naar de zomer en is vernoemd naar Sint Walpurga, een abdis uit de 8e eeuw in Frankrijk. Het wordt vaak geassocieerd met het vieren van het einde van de winter en het verwelkomen van warmer weer, vergelijkbaar met Halloween, met thema’s over heksen en geesten.

Walpurgisnacht heeft zijn oorsprong in oude heidense festivals die vruchtbaarheid en de komst van de lente vieren. Toen het christendom zich door Europa verspreidde, werden deze heidense rituelen verbonden met de feestdag van Sint Walpurga, die op 1 mei heilig werd verklaard. Haar feestdag werd een tijd waarin mensen extra bescherming zochten tegen hekserij en kwade krachten, die ze dachten dat vooral actief waren in deze periode. In de loop der tijd evolueerde Walpurgisnacht naar een viering met zowel christelijke als heidense elementen, met grote vreugdevuren, dans en zang om het kwade af te schrikken en het lenteseizoen uit te nodigen.

De thema’s van Walpurgisnacht draaien vaak om de overwinning van de lente op de winter, vruchtbaarheid en het afschrikken van kwade geesten. Slogans zoals “Dans de Lente in” en “Steek de Vuren van Mei aan” vangen de essentie van het vieren van het leven en de vernieuwing van de natuur.