De Dag van de Inheemse Volken is een feestdag in de Verenigde Staten. Het wordt gevierd op de tweede maandag van oktober, als alternatief voor Columbusdag. Deze dag eert de geschiedenis, cultuur en bijdragen van de inheemse Amerikaanse volken. Het verschuift de focus van de Europese kolonisatie, die vaak met Columbusdag wordt geassocieerd. De Dag van de Inheemse Volken erkent de veerkracht en overleving van inheemse gemeenschappen, ondanks eeuwen van kolonisatie en onderdrukking.

De dag is belangrijk voor het vergroten van bewustzijn over de geschiedenis van inheemse Amerikanen. Het behandelt ook de historische onrechtvaardigheden waarmee inheemse volken te maken hebben gehad. Veel steden, staten en instellingen erkennen nu officieel de Dag van de Inheemse Volken. Ze bevorderen educatie, reflectie en viering van inheemse culturen.

Het idee voor de Dag van de Inheemse Volken kwam in 1977 tijdens een door de Verenigde Naties gesponsorde conferentie over discriminatie tegen inheemse bevolkingen in Amerika. Het was een manier om de Eurocentrische viering van Columbus’ “ontdekking” van Amerika tegen te gaan. Veel mensen zien dit als het begin van kolonisatie, verplaatsing en geweld tegen inheemse bevolkingen. South Dakota was de eerste staat die de feestdag officieel erkende in 1989, en noemde het “Dag van de Inheemse Amerikanen.”

In de loop der tijd hebben meer steden en staten de feestdag aangenomen. Berkeley, Californië, was de eerste in 1992. Sindsdien is de beweging gegroeid, met verschillende inheemse activisten die pleiten voor nationale erkenning. Vandaag biedt de Dag van de Inheemse Volken een kans voor alle Amerikanen om na te denken over de erfenis van kolonisatie en de inheemse cultuur, geschiedenis en bijdragen te vieren.

De slogans en thema’s van de Dag van de Inheemse Volken benadrukken veerkracht, culturele trots en historische erkenning. “Eer het Inheemse Land,” “Vier Inheemse Culturen,” en “Inheemse Soevereiniteit Nu” zijn veelgebruikte zinnen die de essentie van de feestdag vastleggen. De focus ligt op het terugwinnen van verhalen, het erkennen van historische onrechtvaardigheden en het versterken van inheemse stemmen. Thema’s draaien vaak om dekolonisatie, landrechten, culturele bescherming en het belang van het erkennen van inheemse soevereiniteit.