De Internationale Dag van de Ouderen wordt jaarlijks op 1 oktober gevierd. De Verenigde Naties erkennen deze dag wereldwijd. Deze dag is gewijd aan het waarderen van de bijdragen van oudere mensen aan de samenleving. Ook wordt er aandacht gevraagd voor problemen die de vergrijzende bevolking aangaan. De viering benadrukt de noodzaak van leeftijdsvriendelijke omgevingen en beleid dat waardigheid, inclusie en zorg voor ouderen bevordert. Terwijl de bevolking wereldwijd vergrijst, onderstreept deze dag het belang dat ouderen een vervuld en onafhankelijk leven kunnen leiden, met toegang tot gezondheidszorg, sociale diensten en ondersteuning vanuit de gemeenschap.

De dag helpt om leeftijdsdiscriminatie tegen te gaan, bevordert solidariteit tussen generaties en pleit voor de rechten van ouderen wereldwijd.

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft op 1 oktober 1990 de Internationale Dag van de Ouderen aangenomen, via Resolutie 45/106. Deze beslissing kwam door de groeiende wereldwijde oudere bevolking en de noodzaak om hun rechten en welzijn te bevorderen. De dag sluit ook aan bij het Internationale Actieplan van Wenen over Vergrijzing, aangenomen in 1982, en het Madrid Internationale Actieplan over Vergrijzing, vastgesteld in 2002.

Elk jaar kiest de VN een specifiek thema voor de dag. Dit thema richt zich op belangrijke gebieden zoals gezondheid, inclusie, economische zekerheid en de uitdagingen van een vergrijzende samenleving.

Thema’s voor de Internationale Dag van de Ouderen richten zich op vergrijzing met waardigheid, mensenrechten en leeftijds-inclusieve omgevingen. Eerdere slogans zijn “De Reis naar Leeftijdsgelijkheid” en “Digitale Gelijkheid voor Alle Leeftijden”, die de noodzaak benadrukken dat ouderen gelijke toegang hebben tot kansen en technologie.