Begrijpen van lichaamsintegriteitsdysforie
Lichaamsintegriteitsdysforie (BID) is een zeldzame mentale aandoening waarbij mensen een sterke wens hebben om op een bepaalde manier gehandicapt te zijn, zoals het willen laten amputeren van een ledemaat of het verlangen om blind of doof te zijn. Deze wens begint meestal in de vroege adolescentie en kan leiden tot grote stress of schadelijke acties. Sommige mensen met BID noemen zichzelf “trans-abled,” een term die controversieel is binnen de medische gemeenschap.
De symptomen herkennen
Mensen met lichaamsintegriteitsdysforie voelen vaak een disconnectie tussen hun mentale beeld van hun lichaam en hun werkelijke fysieke lichaam. Veelvoorkomende symptomen zijn:
- Een intense wens voor amputatie van een ledemaat, vaak een been.
- Een verlangen om verlamd te raken of een zintuig zoals zicht of gehoor te verliezen.
- Sommigen melden gevoelens van seksuele opwinding die verband houden met hun aandoening.
Een studie uit 2017 toonde aan dat ongeveer 71% van de ondervraagde mensen met BID seksuele opwinding ervoer die verband hield met hun wensen. Deze mensen waren vaak mannelijk, religieus en hadden meer kans om zelfamputatie te hebben geprobeerd in vergelijking met anderen zonder dergelijke gevoelens.
Om met deze gevoelens om te gaan, gebruiken sommige mensen protheses of hulpmiddelen zoals rolstoelen. In extreme gevallen hebben individuen zich zelfverwonding aangedaan om de gewenste amputatie te verkrijgen, hoewel gedocumenteerde gevallen hiervan zeer zeldzaam zijn.
Wanneer begint het?
BID begint meestal tussen de acht en twaalf jaar, vaak beïnvloed door ervaringen uit de kindertijd met iemand die een amputatie heeft. Hoewel veel mensen later in hun leven hulp zoeken, uiten ze deze wensen meestal veel eerder. De meeste gediagnosticeerden zijn mannelijk, en hoewel er geen duidelijke verbinding is tussen BID en seksuele geaardheid of familiegeschiedenis van soortgelijke aandoeningen, kunnen er enkele verbanden zijn met persoonlijkheidsstoornissen.
De oorzaken van BID
De exacte oorzaak van lichaamsintegriteitsdysforie is onduidelijk en is een onderwerp van lopend onderzoek. Sommige studies hebben aangetoond dat mensen die een amputatie wensen, mogelijk minder grijze stof hebben in specifieke hersengebieden die verband houden met lichaamsperceptie. Bijvoorbeeld, scans van mensen die een amputatie van hun linkerbovenbeen wensen, toonden verminderde grijze stof aan de rechterkant van de hersenen, wat samenhing met de sterkte van hun verlangen naar amputatie.
Hoe wordt het gediagnosticeerd?
Volgens de ICD-11 (Internationale Classificatie van Ziekten) valt lichaamsintegriteitsdysforie onder “Stoornissen van lichamelijke stress of lichamelijke ervaring.” De diagnose hangt af van verschillende factoren:
- Een intense wens om fysiek gehandicapt te raken die het dagelijks leven aanzienlijk verstoort.
- Het begin van deze wens vindt meestal plaats in de vroege adolescentie.
- De persoon mag geen andere mentale stoornis hebben die deze gevoelens verklaart.
Controversiële classificatie
Voor de opname in de ICD-11 in 2018 was BID een omstreden onderwerp binnen de geestelijke gezondheidszorg. Het werd niet erkend in eerdere versies van diagnostische handleidingen zoals de DSM-5 of ICD-10, wat leidde tot discussies over de classificatie als een paraphilie of een aparte identiteitsstoornis.
Behandelopties en vooruitzichten
Momenteel zijn er geen gestandaardiseerde evidence based behandelingen voor lichaamsintegriteitsdysforie. Sommige rapporten suggereren echter dat cognitieve gedragstherapie en antidepressiva kunnen helpen de symptomen te verlichten. De ethiek rond chirurgische amputaties voor mensen met BID blijft complex en wordt besproken onder professionals.
Interessant is dat er casestudies zijn waarin electieve amputaties naar verluidt de stress van de betrokken personen met BID hebben verlicht. Bijvoorbeeld, een recente casus beschreef hoe een patiënt verlichting vond van aanhoudend ongemak na het chirurgisch laten verwijderen van twee vingers. Follow upbeoordelingen toonden aanhoudende verbetering in de kwaliteit van leven daarna.
Een korte geschiedenis
Het concept van lichaamsintegriteitsdysforie werd voor het eerst geïntroduceerd in 1977 door psychologen Gregg Furth en John Money, die het aanvankelijk beschreef als verbonden met seksuele opwinding. In de loop der tijd ontstonden er meer genuanceerde inzichten. In 2004 voerde Michael First klinisch onderzoek uit dat het meer als een identiteitsstoornis kaderde dan slechts een paraphilie.
BID in de samenleving en cultuur
Lichaamsintegriteitsdysforie is afgebeeld in verschillende media, waaronder literatuur en film:
- Literatuur: J.K. Rowling’s “Career of Evil” raakt thema’s aan die verband houden met BID.
- Film: De documentaire “Whole” en de komedie “Armless” verkennen het leven van mensen met BID.
- Televisie: Series zoals “CSI: NY” en “Nip/Tuck” tonen personages die met soortgelijke problemen omgaan.
Deze aandoening blijft slecht begrepen, maar blijft onderzoekers intrigeren die de psychologische en neurologische dimensies ervan onderzoeken.
Bronnen
Waarom word je steeds verliefd op hetzelfde type?
Lees het artikel Lovemaps: de verborgen blauwdruk van onze liefde.
Nog niet gevonden wat je zocht? Ik help je graag verder.
